2 Haziran 2010 Çarşamba

UFC 114


Son yıllarda şampiyonluk maçı olmamasına rağmen Rampage-Rashad maçı kadar ilgi çeken bir karşılaşma olmamıştı. Aylardır merakla beklediğimiz maçın atmosferi, geçen sene Rampage'in Jardine'i puanla yenmesi, ringde "kemerimi geri istiyorum" diye bağırması, bunun üzerine ringe giren Rashad'la ağız dalaşına girmesi, ikilinin koçluk yaptıkları bir TUF sezonu düzenlenmesi, Rashad'ın takımının Rampage'in takımını ringden silmesi (bu arada Rampage hakikaten berbat bir koçtu), Rampage'in sporu bırakması ve film kariyerine başlaması, sonra geri döneceğini ve Rashad'ı nakavt edeceğini açıklaması ve daha birçok olaydan dolayı çok yüksekti. Açıkçası ben "Liddell - Ortiz 2"den beri bu kadar gergin bir ortam hatırlamıyorum.

Rampage'in işinin çok ama çok zor olacağı maçtan önce birçok mma izleyicisinin ortak görüşüydü. Evet Rampage daha iri ve güçlüydü, daha tecrübeliydi ama Rashad'ın el ve ayak hareketleri, sikletteki en hızlılardandı. Ayrıca Greg Jackson gibi müthiş bir mma taktisyeni de Rashad'ın köşesindeydi. Rampage'in 14 aydır dövüşmemesi de bir dezavantaj gibi görünüyordu. Ama yine de benim gibi hayranları, koşullar aleyhine olsa da Rampage'in bir şey yapıp maçı kazanmasını istiyordu. Daha önce çok zor maçlarda çok zor anlarda galibiyeti elde etmiş bir adamdı.

Maça Rashad çok hızlı başladı ve müthiş bir sağla Rampage'i sersemletti ama devamını getiremedi. Sonra aldığı taktik gereği Rampage'i tellere yasladı, dövüşü kontrol altında tuttu. Aslında buralarda Rampage'in kondisyonunun Rashad seviyesinde olmadığı çok belliydi. Normalde kendinden küçük rakibinin baskısından kurtulması beklenirdi. Maç genelde Rashad'ın tellerde Rampage'i sıkıştırması şeklinde geçti. Hakem Herb Dean dövüşçüleri 2 kere ayırmak zorunda kaldı. 2. raund bittiğinde Rampage'in yorgunluktan yürüyecek hali yoktu. 3. raund başladığında Rashad'ın yere alma denemesine güzel bir yumrukla cevap verdi, yerde vurmaya çalıştı ama Rashad da çok iyi dayandı ve o pozisyondan kurtularak Rampage'in kazanmaya yönelik tek hamlesini etkisiz hale getirmeyi başardı. Maç bittiğinde de herkesin beklediği gibi zafer puanla Rashad'ın oldu.



Bence Rampage’in kaybetmesinin başlıca sebebi çok uzun zaman aradan sonra dövüşmesiydi. Hala film kariyerine mi yoksa dövüşlere mi devam edeceğine karar verememiş olması da eski Rampage’i bir daha izleyemeyeceğimiz anlamına geliyor. Machida’yla ağustosta dövüşeceği gibi söylentiler dolaşıyor. Eğer bu kondisyonla çıkacaksa hiç zahmet etmesin. İyi döneminde bile Machida’ya dokunması zor olan Rampage iyi antreman yapmazsa o maçı kazanamaz.

Şimdi Shogun ve Rashad kemer maçına çıkacaklar. Shogun'ı tutmama rağmen böyle bir eşleşmeden korkuyorum. Rashad sikletteki her dövüşçüye karşı puanla da olsa kazanma şansı olan bir adam. Nakavtla kazandığı maçlarda bile seyircilere iyi bir dövüş izletmiyor. Zaten kendisi de bir röportajda Greg Jackson'ın "seyirciler protesto ediyorsa doğru yoldasın" dediğini söylemişti. Hızıyla darbelerden kaçıyor, rakibin açığını kovalıyor. Şimdiye kadar sadece Machida'ya kaybettiğine göre bu oyun planı gayet başarılı sayılır. Aynı taktiği Shogun’a uygulayabilir mi? Shogun’dan tek üstünlüğü gücü ve doğal olarak bunu kullanmayı deneyecektir. Tabii Shogun gibi vahşi bir adamı tellerde veya yerde tutmak zor olduğundan ekstra bir şeyler denemesi gerekecek. Göreceğiz.

İlgiyle beklediğim diğer bir maçta Antonio Rogerio Nogueira, güreşçi Jason Brilz'le karşılaştı. Forrest Griffin sakatlanınca yerine geçen Brilz, çok iyi bir dövüş çıkardı. Küçük Nog'un Luiz Cane'e yaptığı gibi kısa bir sürede nakavtla kazanacağını düşünenler (ben de dahil) müthiş bir Brilz izlediler. Yerde çok iyi bir hakimiyet kuran Briltz, maç boyunca korkusuzca dövüşmesiyle benden tam puan aldı. Maçı puanla Küçük Nog kazandı fakat sonuç beraberliğe daha yakın gibiydi. Seyirciler kararı protesto ederken Brilz onları sakinleştirmeye çalışıyordu. Forrest'ın sakatlığından sonra dövüşten çok kısa bir süre önce yerini almanız için teklif yapılıyor ve Küçük Nog gibi bir bjj ve boks ustasına karşı dövüşeceksiniz. Tarih benzer durumlarda dövüş kabul etmeyen birçok ünlü dövüşçüye tanıklık etmişken Brilz'in sahaya çıkması ve böyle iyi dövüşmesi çok etkileyiciydi.

Michael Bisping'in Dan Miller'ı yenmesi sürpriz olmadı fakat Dan Miller'ın böyle bir oyun planıyla dövüşmesi ve kaybetmesi büyük sürprizdi. İyi bir yer dövüşçüsü olan Dan Miller, Bisping'le boks maçı yapmaya kalkınca kaybetti. Senin güreş ve bjj yeteneklerin iyiyse ve ayakta çok iyi bir dövüşçü olan Bisping'e karşı böyle bir plan kurarsan mağlubiyet kaçınılmaz olur.

John Hathaway, Bj Penn'den yediği dayak sonrası tekrar welterweight'e dönen Diego Sanchez'e 3 raund boyunca üstünlük sağladı ve maçı çok rahat kazandı. Diego'nun işi bundan sonra daha da zor. Hathaway ise müthiş fiziğini kullanırsa neler yapabileceğinin işaretini vermiş oldu.

Ve ilginç bir maç. Ağır sikletlerin mücadelesinde Mike Russow, yükselen değer Todd Duffee'yi nakavt etti. İlk 2 raundun tamamı ve son raundun ilk yarısı boyunca Todd mesafeyi koruyarak Russow'a çok sayıda yumruk indirdi. 3. raundun yarısına gelindiğinde "Russow'da da ne çene varmış, 12 dakikadır yumruk yiyor ve hala ayakta" diye düşünürken o adam öyle bir yumruk çıkardı ki o 125 kiloluk kas yığını Duffee'yi nakavt etti. Joe Rogan'ın lafı, nakavtı çok güzel açıklıyordu: "Böyle bir şeyi filmlerde görseniz, ‘bu kadar da olmaz’ dersiniz"...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder