29 Ekim 2009 Perşembe

UFC 104


UFC 104'ü seyretmemin üzerinden 3 gün geçti ve sinirim de yazabileceğim seviyeye ancak bugün indi. Machida-Shogun maçındaki kadar rezil bir jüri kararı hatırlamıyorum (İlk BJ Penn - GSP kapışmasında da çok sinirlenmiştim fakat bu daha da berbat bir karardı). Baştan sona kaçak dövüşen Machida'ya karşı birkaç etkili vuruş yapan, birkaç kere de take-down deneyen Shogun, maçı kazanmayı haketti. Jüri kararını beklerken Shogun'ın galibiyetinden emindim, hatta Anderson Silva ile çıkacağı kemer maçının hayalini kuruyordum. Fakat Machida bence iğrenç bir jüri kararıyla şampiyonluğunu devam ettirdi (yediği leg-kick'lerden sonra 1 ay yürüyemez). Shogun ise geçirdiği 3 ağır sakatlığın etkisinden tamamen sıyrıldığını ispatladı.

Gecenin co-main event'inde, güreş tabanlı GnP ustası Cain Velasquez, kendisi gibi güreşçi ve iyi bir boksör olan Ben Rothwell'i kolayca TKO ile yendi. Beceriksiz hakem Steve Mazzagatti, zaten Cain'in galibiyetiyle bitecek maçı yanlış bir zamanda bitirdi. Maçı kestiğinde Rothwell ayağa kalkmaya çalışıyordu, yani ortada TKO'luk bir durum yoktu. Cain Velasquez gerçekten çok sağlam adımlarla ilerliyor. Eksiklerinin bazılarını giderirse, örneğin boksunu geliştirirse (çok çalıştığı söyleniyor) iyi bir dövüşçü olabilir. Çenesinin zayıf olduğu söyleniyor fakat şu ana kadar sadece Cheick Kongo'dan yediği yumruklarda sersemledi, ki Kongo'nun ne kadar müthiş bir striker olduğu da ortada.

Diğer bir maçta Joe Stevenson, boksör Spencer Fisher'ı Crucifix pozisyonuna getirerek kısa dirseklerle yıprattı ve hakem Herb Dean maçı TKO ile bitirdi. BJJ ve Judo'da siyah kuşak sahibi Joe Stevenson, Diego Sanchez'e kaybettiğinden beri gayet iyi bir performans gösteriyor. Önce Nate Diaz'ı, ardından da Spencer Fisher'ı yenmesi, Greg Jackson'la çalışmasının karşılığını aldığını gösteriyor. Henüz 27 yaşında ve 41 maçlık bir tecrübeye sahip Joe "Daddy", bence iki galibiyet daha alırsa title shot alabilir.

Main Card'ın ilk maçında Anthony Johnson, 35 yaşındaki Judo master'ı Yoshiyuki Yoshida'yı 40. saniyede KO etti ve çok tehlikeli bir adam olduğunu gösterdi. Bir welterweigt için müthiş iri olan Anthony Johnson, 170 pound'a düşemedi ve 176 pound'la dövüştü (bundan dolayı para ödülünün yüzde yirmisini Yoshida'ya verdi). Maç sonrası röportajda ise kilo düşememesinin nedeninin dizindeki sakatlık olduğunu söyledi. Ben yine de Johnson'ın yakın zamanda middleweight'e çıkacağını düşünüyorum. Hafta arasında Inside MMA programına çıkan Josh Thomson (kendisi Anthony'nin antreman arkadaşıdır) Anthony'nin normal ağırlığının 220-225 pound olduğunu ve dövüşlerden önce 50 pound verdiğini söylemişti.

18 Ekim 2009 Pazar

Dan Henderson ve UFC anlaşamadı.


Kontrat yenileme görüşmelerinden sonuç çıkmadı ve "Hendo" büyük ihtimalle UFC'de dövüşmeyecek. Zaten titleshot'ın Vitor'a verilmesine bozulmuştu. Bayağı bir zamandır da UFC ile anlaşmaya çalışıyordu ama Bas Rutten'ın programı Inside MMA'de UFC'de kalmak istediğini söylerken çok umutlu bir hali yoktu. Bu durum, Anderson Silva, Vitor Belfort, Nate Marquardt, Demian Maia ve birçok iyi dövüşçünün olduğu UFC middleweight sikleti için müthiş bir kayıp sayılmayabilir.


Umarım Strikeorce'la anlaşır ve aynı anda iki ayrı siklette şampiyon olan tek dövüşçü Hendo'yu 185 pound'da Jake Shields, Jason Miller, Robbie Lawler'a karşı veya 205 pound'da Gegard Mousasi'ye karşı izleyebiliriz. Strikeforce başkanı Scott Coker bu fırsatı kaçırmaz ve Hendo'yu kapar diye düşünüyorum.

14 Ekim 2009 Çarşamba

Anderson Silva - Vitor Belfort karşılaşması tehlikede mi?

Silva'nın menajeri Ed Soares, Vitor yerine Nate Marquardt - Dan Henderson maçının galibiyle şampiyonluk maçı yapmanın daha mantıklı olacağını söyledi. Gerekçe olarak da Vitor'un henüz kemer maçı hak edecek bir şey yapmadığını, tek dövüş kazandığını ve o dövüşün de middleweight'te (185 pound) değil, 195 pound'da olduğunu belirtti. UFC 103'te Vitor'un 195 pound'a bile zor inebildiğini de ekledi. UFC 103 weigh-in'lerinde Vitor önce 196.25 pound çıkmış, tekrar tartıldığında 196'yı yakalayabilmişti. Silva'nın da UFC'ye geldiğinde tek dövüş kazanarak (Chris Leben'ı fena benzetmişti) kemer maçına çıktığını ancak o dövüşün 185 pound'da yapıldığını da söyledi.

Soares birçok açıdan haklı olabilir ancak UFC'de middleweight'e bakıldığında Vitor'a title shot vermekten daha mantıklı bir seçenek görünmüyor. Dan Henderson 2008'de Pride Fc şampiyonu olarak Silva'ya karşı kafese çıkmış, ilk raundda fena bir performans ortaya koyamasa da ikinci raundda "rear naked choke" ile yenilmişti. Nate Marquardt da daha önce Silva'ya kemer maçında kaybetmişti. UFC'nin amacı daha çok bilet ve pay-per-view satmak olduğuna göre Dana White sonuna kadar Silva - Vitor karşılaşmasını zorlayacaktır.

10 Ekim 2009 Cumartesi

DREAM 11


Pride FC'nin yerini tutmasa da bir Japon MMA gecesi izlemek her zaman olduğu gibi heyecan vericiydi. UFC'nin bağırış, kargaşa ve gürültüsü yerine sessizce izlenen dövüşler, Amerikalıların hemen "boo"lamaya başlayacakları yer mücadelelerine olan saygı, submission denemelerinde heyecanlanan gerçek MMA seyircileri, muhteşem dövüşçü anonsları: işte Japonya. Ayrıca Japonlar rakibini yere yatırıp hiçbir şey yapmadan maçı bitiren adamlara (lay and pray de denir) puan vermezler ki sadece bu bile adamlara saygı duymayı gerektirir.
Maçlar:
Kazuyuki Miyata - Daiki Hata (Dj Taiki)
İyi bir güreşçi olan Miyata, dövüşün kontrolünü elinde tuttu ve decision'la kazandı.
Featherweight Grand Prix Yarıfinali:
Hiroyuki Takaya - Hideo Tokoro
Muay Thai'si güçlü olan Takaya'ya karşı yerde iyi dövüşen Tokoro'nun mücadelesi bayağı hızlı başladı. Tokoro maçı yerde kazanabileceğini biliyordu ancak Takaya'yı bir türlü yere indiremedi. Ayaktayken zaman zaman Takaya'yı zor durumda bile bıraktı ama bu şekilde maçı kazanması çok zordu. Takaya ilk raundun sonunda önce Tokoro'yu düşürdü, sonra GnP ile nakavta doğru gitti. Aslında nakavt da etti ama 1 saniye önce raund bitiş zili çalmıştı. Tokoro ancak koçlarından yardım alarak köşesine gidebildi. Beklenen son, 2. raundun 35. saniyesinde geldi, Takaya rakibini yerde nakavt etti. ve finale yükseldi.
Joe Warren - Bibiano Fernandes
Grekoromen güreşte Amerika ve Dünya şampiyonu Joe Warren, Norifumi "Kid" Yamamoto'yu yenerek yarıfinale yükseldiğinde (MMA kariyerinde sadece 2. maçıydı) herkesin dikkatini çekmişti ve Dream 11'in TV yorumcusu eski dövüşçü Guy Mezger'ın da bu gece için favorisiydi. Bibiano Fernandes ise birkaç kez dünya şampiyonu olmuş bir brazilian jiu jitsu ustasıydı. Bu maçta benim favorim Bibiano'ydu ve beklentimi (belki de güreşçilerden nefret ettiğimden Warren'ın yenilmesini istiyordum) boşa çıkarmadı. İlk dakikada "armbar"la rakibini pes ettirdi. Warren'ın "tap" yaptığı tekrar izleyince açıkça belli oluyordu ama kendisi sanki pes etmemiş gibi davrandı ve hakemin kararına şaşırdı (bunu da genelde MMA'de güreş tabanlılar yapar).
Super Hulk Grand Prix Yarıfinali (Final yıl sonunda K-1 Dynamite'ta gerçekleşecek)
Ikuhisa Minowa (Minowaman) - Hong Man Choi
İki adamı dövüşten önce görseniz, Choi'nin 10 saniyede Minowa'yı öldüreceğini düşünebilirsiniz. 1.75 cm - 90 kg'lık Minowa'ya karşı 2.18 cm - 145 kg'lık Choi. Neyse ki Brazilian Jiu Jitsu diye bir şey var ve (90'ların başında Royce Gracie'nin de gösterdiği gibi) bunu iyi bilenler, kendilerinin iki katı irilikteki adamları bir şekilde pes ettirerek yeniyorlar. Minowa da ilk raund boyunca rakibinin yavaşlığından da yararlanarak çevresinde döndü, arada bir yokladı. İkinci raundda ise Choi'nin hatasını iyi değerlendirdi ve "heel-hook" ile (ayak bileğini ters yönde bükerek) maçı kazandı.
Thierry Sokudjou - Bob Sapp
Buradaki boyut farkı da muazzamdı (Sapp lehine) fakat Sokoudjou kesin favoriydi. Bob Sapp'i halan neden maçlara çıkarırlar (yaklaşık 5 hafta önce sakatlanan Gegard Mousasi'nin yerine maça çıktı) anlamam. Maça fazla değinmeyeceğim, beklenen oldu. Sokoudjou 2 dakikada sevimli devi nakavt etti.
Kazushi Sakuraba - Rubin Williams
Sakuraba, Japonların en büyük MMA dövüşçülerindendir ve Dünya MMA tarihinin en önemli adamlarındandır. Gracie kardeşleri sıraya dizmiş (Royce Gracie'yle resmen dalga geçmiş) ve birçok kaliteli dövüşçüyü yenmiş bir insandır. Boksör Rubin Williams ilk MMA maçına çıkıyordu ve bence Sakuraba'ya karşı pek şansı yoktu. Nitekim Sakuraba çok güzel bir "kimura" ile ilk raundda maçı kazandı.
Joachim Hansen - Shinya Aoki
Dövüş kartı açıklandığından beri, iki dövüşçüyü de hiç sevmememe rağmen en çok merak ettiğim maç buydu. Geçen sene pek de ikna edici olmayan bir şekilde grand prix'yi kazanan Joachim Hansen, Judo ve BJJ büyücüsü Aoki'ye karşı ne yapacaktı? Aslında gayet iyi bir ilk raund çıkardı Hansen ve birçok kişiye göre raundu kazandı. İlk raundda Hansen'ın Aoki'nin kasıklarına alttan bir tekme attığını maçın bayağı bir durduğunu da ekleyelim. İkinci raundda ise Aoki biraz daha iyi gibiydi. Maçın sonuna doğru, yaklaşık 45 saniye kala yerde Aoki Hansen'ın kolunu yakalar gibi oldu. Hansen gayet rahattı, maçı o pozisyonda submission yemeden bitirebilecek ve puanlamaya götürecek gibi duruyordu. Ne olduysa son 5 saniyede oldu ve Aoki her zaman yaptğını yaptı. Çok güçlü bir "armbar"la Hansen'i pes ettirdi ve Lightweight kemerini ele geçirdi.
Maçtan sonra ringde mikrofonu eline alınca önce ağlayarak birşeyler söyledi. Japonca konuşuyordu ve sadece tercümanın çevirdiklerini anlayabiliyordum. Tercümanın dediğine göre "burası UFC değil, Dream!" diye bağırmış. Hafta arasında da UFC dövüşçülerini yenebileceğini, BJ Penn'le dövüşmek istediğini falan söylemişti. Bence fazla uçmuş. Bj Penn'e karşı bu kadar tek yönlü (sadece yer dövüşü var) bir adamın yapabileceği bir şey yok. Ayrıca Bj Penn kızarsa geçmişte yaptığı gibi UFC'yi bırakıp şöyle bir Asya turu yapar, oraları temizler, Hawaii'ye döner.
Featherweight Grand Prix Finali
Hiroyuki Takaya - Bibiano Fernandes
Maç çok güzeldi. Utimate Fighter 1'in final maçı (Griffin - Bonnar) gibi müthiş hızlıydı. İlk raund Takaya'nın üstünlüğüyle geçti. Bibiano'ya bayağı hasar verdi. İkinci raundun başında Bibiano Takaya'yı yumruklarla düşürdü ve "rear naked choke"la rakibini pes ettirmek istedi. Ama Takaya toparlandı ve o da Bibiano'yu çok sarstı. Maç bittiğinde Takaya'nın maçı kazanacağını düşünüyordum ama 2 hakem Bibiano'ya, 1 hakem Takaya'ya verdi ve Bibiano grand prix'nin şampiyonu oldu. Bizim kazancımız da yıllar sonra bile hatırlayacağımız bir maçı izlemek oldu.