
Şampiyonluk maçlarının bekleneni veremediği gecede, diğer maçlar da göz doldurmadı. İlk maçta güreş kökenli Mark Munoz, Kendall Grove’u 2. raundda yere indirdi ve yumruklarla işini bitirdi. Kazandığı maçlarda bile iyi bir görüntü vermeyen Grove çok ilgi çeken bir dövüşçü değil fakat Munoz çok güçlü yumrukları ve yerde savurduğu müthiş yumruklarla ileride bize iyi dövüşler izletecek gibi görünüyor.
Matt Hughes ve Renzo Gracie gibi iki efsanenin karşı karşıya geldiği maç için, hangi MMA seyircisine sorsanız size puana kalacağını söylerdi. Nitekim ilk 2 raund beklendiği gibi, ikisinin de birbirlerine fazla saldırmadığı ve hata kolladığı raundlardı. Gracie’nin bu 2 raundda biraz daha iyi olduğunu ekleyelim. 3. raundun başlamasıyla birlikte ise önce Renzo yoruldu, sonra Hughes bir muay thai dövüşçüsü gibi bacağa attığı tekmelerle Renzo’yu bozmaya başladı. Maçın sonlarında attığı yumruklarla da galibiyeti elde etti. Hughes’un bu kadar ayakta dövüştüğü ve rakibini yere indirmeyi az denediği maç hatırlamıyorum. Royce’tan sonra Renzo Gracie’yi de yenmesi onun için gurur verici olmalı. Burada Gracie ailesini sıradan geçiren, hepsini dalga geçerek yenen, Pride efsanesi, “Gracie Hunter” lakaplı Kazushi Sakuraba’yı anmadan geçmeyelim. Hughes hala UFC welterwieght sikletinde ilk 10'da yer alan birçok dövüşçüyü ve yeni parlayan gençleri sınamak için iyi bir aday. Fakat şampiyonluk maçı kendisi için bir hayal.
3. maçta, tüm zamanlar için favori dövüşçüm BJ Penn, çok iyi bir güreş ve boks altyapısı olan Frank Edgar’la karşılaştı. UFC 101’deki BJ-Florian ve UFC 107’deki BJ-Sanchez maçları kadar gürültü koparmayan bu maç için içimde kötü bir his vardı. Kâğıt üzerinde Edgar’ın BJ’den üstün bir yanı yoktu, BJ 1 yıldır iyi antreman yapmayı öğrenmişti vs vs ama tünelden çıktığı anda bugün iyi dövüşmeyeceğini anladım. Fizik olarak Florian ve Sanchez maçlarındaki gibi iyi görünmüyordu. Edgar ise kendinden emindi. Bruce Buffer’ın klasik anonsları sonrasında dövüş başladı. 1. ve 2. raundlarda Edgar BJ’e pek dokunamadı. BJ ise artık herkesin ezberlediği kontra ön yumruklarla Edgar’ı yıprattı. 3. raund, diğer ikisi kadar baskın olmasa da yine BJ’in biraz daha fazla yumruk vurduğu bir raundu. 4. raundun başlamasıyla birlikte BJ’de yorgunluk belirtileri görülmeye başladı. Edgar 6 senedir hiçbir hafif sikletin yapamadığını yaptı ve BJ’i yere indirmeyi başardı. Tabii yaklaşık 5 saniye sonra BJ kalktı ama bu yine de BJ’in her zamanki BJ olmadığının göstergesiydi. 4. raund da yine iki dövüşçünün de birbirine yakın sayıda yumruk atabildiği bir raundu. Ve 5. raund: BJ’in net bir şekilde kaybettiği tek raund. İyice yoruldu, Edgar birkaç kez BJ’e ön yumruk ve kroşe vururken BJ hiçbir şey yapamadı.
Maç bitince BJ’in performansından memnun olmasam da kazandığından emindim (hala da kazandığını düşünüyorum). Bruce Buffer 3 kişilik jürinin skorlarını okumaya başladı: 50-45 (burada “BJ kazandı ama 5 raundun hepsini de kazanmadı, abartmış” dedim), 48-47 (burada “edgar’a 2 raund vermiş” dedim), 49-46 (burada “işte kafamdaki skor bu, BJ 49-46 kazandı, sadece son raundu verdi” dedim). Bruce Buffer “yeni şampiyon Edgar” deyince ise yıkıldım. Sakin kafayla düşününce Edgar’ın son 2 raundu kazandığı o kadar da mantıksız gelmiyor ama maçı 50-45 Edgar’a veren jüri üyesi bile vardı. Ne içtiyse ben de istiyorum.
BJ neden kaybetti? Bence 2 ana sebebi var.
1- Üçüncü raund bittiğinde antrenörleri Edgar’ı yere indirmesini söylediler ve o bunu dinlemedi (yere indirme denemesinde bile bulunmadı).
2- Hafif siklette çıktığı hiçbir maçta yorulma belirtisi göstermemişti ama bu maçta son raundda çok yorgun gözüküyordu. Ya antreman programında bir sorun vardı, ya sakatlık yaşadı ya da eski tembel günlerine döndü.
Edgar’a “bravo” demek lazım. Hiç korkmadan dövüştü ve maçı puana taşıdı. Bence ilk 3 raundda BJ’in çevresinde dönmekten başka bir şey yapmadı ama son iki raundda fena değildi. Şimdiye kadarki en iyi Edgar’ı izledik. Umarım kendini geliştirmeye devam eder. Sanırım bundan sonra Dana White onu Florian’la veya Maynard’la şampiyonluk maçına çıkartır.
Ve gecenin main-event’i(!)… Anderson Silva-Damian Maia.
Maçı yazmaya bile değmez, bir yerden bulun izleyin. Ben sadece Dana White’ın maç sonrası basın toplantısında söylediklerinin özetini geçeyim:
“…10 yıldır bu kadar utanmamıştım… İlk defa şampiyonluk kemerini kendim takmayıp dövüşçünün menajerine verdim ve ringi terk ettim… Bu şova para veren izleyiciler için bir telafi yolu düşüneceğim…”
Anderson Silva maçtan önce GSP’nin sikletine inebileceğini söylemişti. Yorumcu Joe Rogan’ın dediğine göre kazansaydı bu kararını açıklayacaktı. Kazandı da. Ama bu rezil maç sonrasında seyircilerin tepkisini çekti ve hiçbir açıklama yapmadı.