8 Şubat 2010 Pazartesi

UFC 109


Couture ve Coleman gibi iki "hall of famer"ın maçının yanında tv'den yayınlanmayan ön dövüşleri de hesaba katarsak gayet iyi bir şov izledik. Adamlarım Serra ve Paulo Thiago'nun dövüşmesi de geceye benim için ekstra heyecan kattı.


Matt Serra - Frank Trigg

İki tecrübeli dövüşçünün mücadelesini birçok kişinin aksine ben (biraz da Serra’yı çok sevmemden dolayı) merakla bekliyordum. Frank Trigg’in güreş avantajına karşı Serra’nın BJJ ve boks ustalığı, maçtan önce Serra’yı favori yapıyordu. Maç gayet iyi başladı. Serra yaklaşık 10 cm kısa olmasının sonucu olarak Frank’a fazla dokunamıyordu. Frank ise hafif vuruşlarla da olsa Serra’nın hamlelerine kontra yumruklarla cevap veriyordu. İlk raundun 3. dakikasında Serra nihayet Trigg’e yaklaşabildi ve o müthiş sağ kroşesini çıkardı. Trigg daha yere düşerken Serra bir yumruk daha atmıştı bile. Yerde de çok sert 1-2 yumruk daha atınca hakem maçı bitirdi. Serra siciline önemli bir isme karşı bir galibiyet daha yazdırmış oldu.
Dövüşten önceki konuşmalarda Trigg parasal durumunun zor olduğunu ve galibiyete ihtiyacı olduğunu söylüyordu fakat ne oyun ne de kondisyon olarak UFC seviyesinde değil. Matt Serra ise kendisinde yine çok iş olduğunu ispatladı. Bu adam daha 3-4 sene dövüşebilecek durumda. Ortalamanın üstünde bir boksu var, yerde ise mma’deki en iyi BJJ ustalarından biri ve çok tehlikeli. Yükselen genç dövüşçülerle yapacağı maçlar ilgi çekici olacaktır. Ayrıca daha Matt Hughes’dan alacağı bir intikam var, kendisine iyi şanslar.


Damian Maia – Dan Miller
Marquardt’a karşı çok kötü bir şekilde kaybeden Maia, Dan Miller’ı puanla da olsa yenerek moralini düzeltti. Maia Abu Dhabi turnuvası da dahil yer dövüşünde çok üst düzey şampiyonlukları bulunan bir mma’ci. Fakat bugüne kadar ayakta nasıl olduğunu görememiştik çünkü galibiyetlerini rakibini jui-jitsu hareketleriyle pes ettirerek alıyordu. Bu maçta 3 raunda boyunca kendisinden iri rakibine boksuyla üstünlük sağlayarak bu yönünü de geliştirdiğinin sinyallerini verdi -ki bu durum, Wanderlei Silva’yla antreman yapan birisi için normal olsa gerek.


Paulo Thiago – Mike Swick
Brezilya polis teşkilatında (veya orduda) özel kuvvetler üyesi olan Paulo Thiago, UFC’deki ilk maçında Josh Koscheck’i nakavt ettikten sonra Jon Fitch’e puanla kaybetmiş ve Jacob Volkmann’ı puanla yenerek yeniden üst sıralara tırmanmaya başlamıştı. Mike Swick ise welterweight’e düştükten sonra (önceden middleweight’te dövüşüyordu) gayet başarılı bir seri yakalamış fakat Dan Hardy’ye yenilmişti. Aslında bu maç Thiago ve Josh Koscheck arasında bir "rematch" şeklinde olacaktı fakat Josh sakatlandığı için yerine American Kickboxing Academy’den takım arkadaşı Swick çıktı. Maç hızlı başladı ve ilk dakikada bile gördük ki Paulo Thiago gayet sıkı bir dövüşçü. Ayakta değişik tekniği var ve yumrukları tekmelerle kombine edebiliyor. Swick gibi bir kickbox'çuya karşı da çok iyi göründü. Nitekim ilk raundda Swick’e de yumruklardan sonra birkaç tekme indirdi. İkinci raunda Swick atak başladı. Çok güzel bir sağ hook’la Thiago’yu sersemletti ve nakavt etmek için üstüne gitti fakat Thiago çok iyi toparlandı ve önce sağ sonra sol hook’la Swick’i düşürdü. Thiago bu sefer yer dövüşündeki büyük avantajına güvenerek hemen Swick’in üstüne çullandı ve UFC’de çok az gördüğümüz türde bir hareket olan “D’arce Choke” (Renzo Gracie’nin öğrencilerinden D’arce bu hareketi çoğu kez yaptığı için hareket bu adla anılıyor) ile Swick’i boğarak dövüşü kazandı. Thiago bu galibiyetle yeniden üst düzey birisiyle karşılaşmaya hazır olduğunu gösterdi. Bence Koscheck’le tekrar karşılaşır ve o maçı kazanan kemer maçına çıkar.


Nate Marquardt – Chael Sonnen
Karşılaşmanın mutlak favorisi Nate, bu maçı alması halinde büyük ihtimalle kemer maçına çıkacaktı fakat Chael gibi bir güreşçiyi yenmek için oyun planını yanlış kurmuş gibiydi. Chael ise grekocu olmanın ve Nate’in take-down savunmasının kötü olmasının avantajıyla 3 raund boyunca Nate’i yere indirip ground and pound’la dövdü. Sonuçta da puanla maçı kazanarak çok önemli bir galibiyet aldı. Nate bu mağlubiyetle, iyi bir seri yakalayarak geldiği noktadan bayağı bir aşağı düştü. Tekrar kemer maça çıkabilmek birkaç önemli galibiyet alması gerekiyor -ki işi çok zor.


Randy Couture - Mark Coleman
Güreş kökenli mma'cileri sevmememe rağmen bu maçı merakla bekliyordum. Mark Coleman UFC'yi UFC yapan adamlardan ve tarihteki ilk UFC ilk ağır siklet şampiyonu (1997). Sonra Japonya'ya Pride FC'ye gitti ve orada da iyi maçlar çıkardı. Kim bilir, Fedor Emelianenko diye birisi olmasaydı belki orada da en büyük olurdu. Randy Couture ise Coleman UFC'yi domine ederken yeni yeni kafese giriyordu. İkili arasında ilk UFC maçı aslında o yıllarda olacaktı fakat Coleman'ın sakatlığı buna engel olmuştu. Ayrıca bu ikili amatör güreşte daha önce karşılaşmış ve Coleman maçı kazanmıştı (maç serbest stildeydi). Randy maçtan önce herkesin favorisiydi. Müthiş kondisyonunun ve etkili boksunun Coleman'ı yenmeye yeteceği konuşuluyordu ama insanların aklında yine de Coleman'ın bir sürpriz yapabileceği de vardı.
Maç ayakta ve sert başladı. Randy ilk raundda birkaç etkili yumruk çıkardı ve Coleman'ı sersemletti. Coleman ise sadece bir kez Randy'ye dokunabildi. İkinci raundda ise Randy klasik taktiğiyle Coleman'ı kafese sıkıştırıp yordu ve yere indirdi. Yerde de etkili "ground and pound"uyla Coleman'ı hırpaladı ve rear naked choke'la pes ettirdi. Şu anki hafif-ağır sikletteki kalabalık durumda Randy'nin kemer maçına çıkması zor görünüyor fakat en az 3-4 iyi maç çıkarır diye düşünüyorum. Mesela Jon Jones'a karşı izlemek çok güzel olurdu.

1 yorum:

  1. yorumlar o kadar iyi olmuş ki maçları da insan merak ediyor, bj penn hakkında da yorum bekliyorum...

    YanıtlaSil