
Frankie Edgar, lw’de geleceği olan birisi olduğunu bugüne kadar bizlere hissettirmişti. Dün bunu bir kez daha gösterdi. Rakibi Matt Veach, büyük bir isme sahip değildi fakat böyle dövüşler hele ki title shot için ilerleyen Edgar gibi dövüşçüler için bayağı tehlikelidir. Açıkçası Edgar daha iyi bir rakip hak ediyordu. İlk raunda Matt Veach’in ne kadar güçlü olduğunu gördük. Müthiş slam’lerle Edgar’ı yordu. Frankie ise Veach’e birkaç kere yumruk atabildi. İkinci raundda ise Frankie öncelikle sağ hook ile Veach’i düşürdü, sonra GnP ile sersemletti, en son da RNC ile dövüşü bitirdi. Edgar hem yerde hem ayakta gayet iyi bir performans gösteriyor. Umarız ki Dana White bir dahaki kartta kendisini daha iyi bir dövüşçüyle karşılaştırır.
Kimbo-Houston Alexander eşleşmesinde Houston’ın tecrübe farkından dolayı kazanacağını düşünüyordum. Kimbo’nun ilk defa 215 lbs’ye inmiş olması da bu tahminimde rol oynadı. Dövüşten bahsetmeye hiç gerek yok. İkisinin de kondisyon yönünden zavallıları oynadığı berbat bir maç sonunda Kimbo puanla kazandı. Görülüyor ki Kimbo sadece isminden dolayı UFC’de dövüşmeye ve iyi para kazanmaya devam edecek.
Adamım Jon Jones, güreşçi Matt Hamill’le karşılaştı. Kendisi muhteşem bir striking'i olan ve grekocu olmasının sonucu olarak çok güçlü ve sikletine göre çok iri bir dövüşçü. Jones’un favori olduğunu düşünüyordum ama bu kadar üstünlük sağlayacağını tahmin etmiyordum. Striking yönünden üstünlüğünü çok iyi kullandı ve Hamill’i yere indirdi. Bundan sonra ise MMA tarihinde gördüğümüz en vahşi GnP’lardan birini izlemeye başladık. Hatta arada Jones vurmayı bırakıp hakem Mazzagatti’ye “haydi bitir” der gibi bakıyordu. Sonra hakem Jones’u UFC’de yasak olan yukarıdan aşağı dirsek darbesini kullanmaması yönünde uyardı ve dövüşçüleri ayırdı. Hamill’ı kontrol etti, dövüşemeyeceğini gördü ve maçı bitirdi. Jones parende attı, tişörtünü ve şapkasını giydi, galibiyetinin açıklanmasını bekliyordu. Sonuç açıklanınca da şoke oldu: Jones illegal dirsekten dolayı diskalifiye olmuştu. Bence haklı bir karardı çünkü Jones gerçekten de illegal dirsek kullandı. O hareketi yapmasa zaten ezici bir galibiyet alacaktı. Belki heyecanına yenildi ve bu maçı kaybetti ama performansına gölge düşmedi. Dana White Jones’un bu maçtaki dominasyonunu görecek ve ona daha üst seviyede bir rakip (belki Forrest) verecektir.
TUF 10. Sezon finali, Roy Nelson ve Brendan Schaub arasındaydı. Roy benim favorimdi çünkü uzak ara TUF evindeki en tecrübeli adamdı. Ayrıca BJJ siyak kuşak ve çok iyi boksu var. Brendan ise Greg Jackson’ın öğrencilerinden ve bence TUF evindeki 2 numaralı adamdı. O da çok iyi bir boksör ve BJJ mor kuşak sahibiydi. Finale gelirken Roy’dan çok daha etkileyici bir performans göstermişti. Dövüş başladı ve Brendan Roy’u bayağı sıkıştırdı. Bir ara sağlı sollu kombinasyonlarla Roy’u çok zor durumda bıraktı. Roy tecrübesini kullanarak Brendan’ı yatırdıysa da tekrar kalktılar. 3:25’te Roy sağ hook’la Brendan’ı kulağının arkasından yakaladı ve nakavt etti. Hiçbir dövüşçünün heyecan vermediği TUF 10. Sezon, bugüne kadar tümünü izlediğim sezonların en kötüsüydü. Bitmesi iyi oldu.
Dana White’ın dövüş arasında yaptığı açıklamaya göre 11. Sezon koçları Chuck Liddell ve Tito Ortiz olacak. Dana, yakın arkadaşı Chuck’ın dövüşme isteğini kıramadığını ve bu fırsatı verdiğini belirtti. Bu iki efsane ismi bir karta main event olarak koysanız şu anda müthiş bir ilgi çekmez. Dolayısıyla bir TUF sezonu ile desteklemek iyi fikir gibi görünebilir ama izlenme oranı olarak iyi bir sonuç vermeyecektir. Liddell, Coleman, Randy, Ortiz gibi dövüşçüleri kendi aralarında dövüştürmek yerine “up and comer” tabir edilen gelecek vadeden dövüşçülerle eşleştirmek daha iyi olurdu.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder