19 Kasım 2009 Perşembe

UFC 105: Yine Bir Puanlama Faciası


UFC 105, ilk bakışta çok sağlam bir şov gibi gözükmüyordu fakat izleyenleri tatmin etmiştir diye düşünüyorum. Main event olan Randy – Vera dövüşü hariç her dövüş gayet heyecanlıydı. Bunun sebebi de iki tanesi “The Ultimate Fighter”ın son sezon şampiyonu olan dövüşçülerin çok istekli olmalarıydı.



Gecenin main card’ının ilk maçı, TUF hafif siklet şampiyonu İngiliz Ross Pearson ile Aaron Riley arasındaydı. Ross, çok üstün götürdüğü maçın ikinci raundunda dirseğiyle rakibine indirdiği darbe sonucunda doktor kararı ile kazandı. Maçın gidişatı, bu karar olmasaydı bile Ross’un maçı kazanacağını gösteriyordu.



İkinci maçta TUF welterweight şampiyonu James Wilks, yine TUF’ta tanınan ve turnuvayı kazanamamasına rağmen büyük bir hayran kitlesine sahip Matt Brown (benim de favori dövüşçülerimdendir) karşısında fazla varlık gösteremedi ve 3. raundda TKO ile maçı kaybetti. Matt Brown bence welterwight sikletinde Thiago Alves ve Anthony Johnson’dan sonra ayakta en iyi dövüşen adamlardan. Bunu Wilks’e indirdiği diz darbesiyle ve çok teknik kombinasyonlarla gösterdi. Take-down defence’i de gayet iyi ki bu bir MMA dövüşçüsü olmak için çok gerekli. Matt 1 veya 2 maç daha kazanırsa fazla sıkışık olmayan siklette kemer maçına çıkacaktır diye düşünüyorum.



Üçüncü sıradaki dövüş, İngiltere’nin MMA’deki en ünlü temsilcisi Michael Bisping ile kariyeri boyunca daha çok Japonya’da dövüşmüş olan eski Pride Bushido'cu Denis Kang’i karşı karşıya getirdi. Bisping ilk raundda çok kötü bir sağ yumruk yemesine ve yere düşmesine rağmen raundu fazla hasar almadan tamamladı. İkinci raundda ise tam bir MMA dövüşçüsü olduğunu gösterdi ve rakibini iki kez yere yatırıp ground and pound ile bitirdi. Dan Henderson’a gerçekten çok kötü nakavt olan Bisping, birçok MMA takipçisi tarafından forumlarda ve bloglarda aşağılanmış, hiç hak etmediği laflara maruz kalmıştı. Bisping şu anda ilk 5 middleweight arasında olmasa bile hiçbir zaman aşağılanmayı hak edecek bir dövüşçü olmadı. Henderson’a karşı maçı kazanabilirdi ama o müthiş sağ yumruğa yakalandı ve nakavt oldu, bu kadar basit. Yer dövüşünü biraz daha geliştirirse siklette tekrar korkulan adamlardan olacaktır.



Dördüncü maçta İngiltere’nin yükselen değeri Dan Hardy ile Amerikalı Mike Swick, GSP ile kemer maçına çıkacak kişi olmak için dövüştüler. Mike Swick’in şansını yüksek görüyordum fakat Dan Hardy gerçekten müthiş bir performans gösterdi. Clinch pozisyonunda rakibi kendisine yapışıkken bu kadar sert yumruk atabilen adam azdır. Sonuçta maçı Dan Hardy puanla kazandı ve GSP ile şampiyonluk maçına çıkmayı hak etti. Dan Hardy, Swick gibi kendisini yere yatırmak istemeyen bir rakibe karşı iyi bir performans gösterdi fakat GSP’ye karşı ne yapacağını merak ediyorum. Zira GSP herkesi (buna çok iyi take-down defence’e sahip olan BJ Penn ve Thiago Alves gibi isimleri de ekleyebiliriz) kolayca yere yatırıp maçı en azından puanla kazanabilecek bir adam.



Gecenin main event'inde, UFC Hall Of Fame üyesi Randy Couture ile muay-thai ustası Brandon Vera karşılaştı. Bir MMA takipçisi olarak Vera’nın bu maçı almasını ve light heavyweight’te yeni bir tehdit olarak ortaya çıkmasını istiyordum. Bir yandan da Randy kazanırsa direk olarak veya tek maç daha kazanarak kemer maçına çıkarılacağını tahmin ediyor ve bunun 6-7 maç bekleyen diğer dövüşçülere haksızlık olacağını düşünüyordum. Maçın sonunda istemediğim oldu ve Randy puanla kazandı. Ama nasıl kazandı? Shogun-Machida maçından daha tartışmalı bir jüri kararıyla. Randy maç boyunca rakibine hasar verecek hiçbir şey yapmadı. Vera ise en az 3 body-kick’le ve güzel yumruklarla Randy’nin canını yaktı. Bence ilk raundu Randy, diğer iki raundu Vera almıştı ama ne yazık ki jüri benle, UFC yorumcusu Joe Rogan’la (bu sporu çok iyi bilir) ve birçok izleyiciyle aynı fikirde değildi. Maç Randy’nin oldu, Vera ringin dışında oturdu kaldı. Tek söyleyeceğim, ABD’deki jürilerin şu “octagon control” denen ve tamamen güreşçilere yarayan kriteri, puanlamada dikkate almamaları gerektiği. Bu puanlamalar, jüri seçiminde hiç etkisi olmayan UFC'nin saygınlığına da gölge düşürüyor. Brendon Vera, light-heavyweight’e düştüğünden beri 3 galibiyet ve 2 mağlubiyetlik bir performans gösterdi. 2 mağlubiyetinin biri Randy’ye karşı, diğeri ise yine tartışmalı bir split decision’la Keith Jardine’e karşıydı. Yani Vera iyi yolda diyebiliriz. Randy’ye karşı güreşini geliştirdiğini gösterdi. Yaşı ve fiziği çok iyi. Umarım yakın zamanda kendisini top 10’daki bir dövüşçüye karşı izleriz.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder